Zonnewarmte thuis 1985.

 

Free counter and web stats

Zie hier de bouw van de nieuwe zonnecollectoren 2006!

In 1982 woonden we in Duffel op het appartement van mijn ouders. Mijn vader en ik wilden een zonneboiler maken en na een kleine test besloten we om een grotere te bouwen. Omdat het appartement toen ook te klein was hebben we het in 1985 vergroot en van de gelegenheid gebruik gemaakt om 25 m3 van het dak te voorzien met zonnecollectoren naar het zuiden gericht.

De vertinde metalen platen kochten we in een conserveblikjes fabriek in de buurt. Mijn vader bouwde een kleine pers zodat we daarmee de groeven in de plaat konden persen.

We gebruikten koperen buizen van 2.5 meter lengte en 8 mm diameter, die werden in de groeven gedrukt van de 100 mm brede metalen platen.

De honderd buizen met platen (100 X 100 mm = 10 meter), moeten voorzien worden van een grondlaag tegen roestvorming.

Na de grondlaag komt er een zwarte matte verf op om de warmte goed te absorberen. Aan de boven- en onderkant komt een 1" buis van 10 meter waar alle kleine koperen buizen op aangesloten worden. Alle 100 mm wordt er een gat in geboord en draad in getapt en hier wordt een aansluiting ingeschroefd.

Het dak heeft een hoek van 45 ° en is bedekt met roofing met daarop een isolatie van 50 mm rockwoll met aluminium folie, hierop worden de platen met koperen buisjes gelegd.

Wanneer alles gemonteerd is komt het glas er op, tussen het glas en de zonnecollectoren een luchtspleet van 30 mm.

Gans de constructie is naar het zuiden gericht. De behuizing van de collectoren moet waterdicht zijn en het systeem opgevuld met anti-vries tegen vorstschade!!

De zonnecollectoren zijn opgevuld met anti-vries en geven hun warmte af via een warmtewisselaar naar de opslagvaten. Zes koperen spiralen moeten de warmte overdragen van het anti-vries systeem naar het water in de vaten (2 X 1000 liter) aangesloten op de centrale verwarming.

Voor het sanitaire water hebben we drie koperen spiralen voorzien in de bovenzijde van één vat. Nadat alles in bedrijf was bleek dit niet te voldoen, het sanitair water werd niet warm genoeg. Daarom hebben we een extra boiler bij geplaatst van 200 liters.

2 vaten van 1000 liter moeten het warm water kunnen opslaan en bijhouden voor enkele dagen. Je kan de twee openingen zien waardoor de koperen spiralen in het vat geplaatst worden.

Hier zie je de twee platen waarin de spiralen gemonteerd worden, in koper voor het sanitair (top) en ijzer voor centrale verwarming (bodem). Er komt een deksel op met een tussenschot in, (gegalvaniseerd) dit dient om de in- en uitlaat te scheiden.

De zes koperen spiralen zijn nu gemonteerd en op de plaat aangesloten, nog enkel de afdichtingen plaatsen en het deksel er boven op monteren.

Hier zie je de beide warmtewisselaars gemonteerd.

Ik had reeds verteld dat het water uit de warmtewisselaar in de bovenzijde niet warm genoeg was. Daarom deze extra boiler van 200 liter gevuld met sanitaire water en in serie met de bovenste warmtewisselaar. Dit vat (tweedehands) hebben we voorzien van een beschermlaag in polyester tegen corrosie.

Als warmtewisselaar hebben we een oude koperen radiator gemonteerd op de bodemplaat. Na één jaar in dienst te zijn, moesten we een lek herstellen aan één van de buisjes. De vervuiling die je hier ziet, is zand afkomstig van het drinkwater uit de waterput.

Toestand in 2003.

Na 17 jaar is de sanitaire ketel lek. Warmtewisselaar terug gedemonteerd.

De beschermlaag van polyster was op bepaalde plaatsen gebarsten en er was water tussen de polyester en de mantel geraakt. De buitenwand is beginnen roesten met een lek als gevolg.

De warmtewisselaar nog in perfecte staat.

Enkel een beetje kalkaanslag op de inlaat

Een schema kan U hier vinden

Terug naar hoofdmenu